Μιχάλης Μάρακας

Η μηχανολογική ευρεσιτεχνία στην υπηρεσία της ελαιοκομίας

Ένα ηλιόλουστο πρωινό, ξεκινήσαμε από την πόλη των Χανίων με προορισμό το Ξαμουδοχώρι Χανίων για να συναντήσουμε τον Μιχάλη Μάρακα, παραγωγό του βιολογικού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, “Oreino Marakas”. Μπαίνοντας στην επαρχιακή οδό Μάλεμε-Νέων Ρουματών, βρεθήκαμε σε μία διαδρομή περιστοιχισμένη από ελαιώνες, καθόλου ασυνήθιστο τοπίο στην Κρήτη αλλά τόσο όμορφο για τον απλό επισκέπτη.

Φτάνοντας, αντικρύσαμε έναν ψηλό και λιγνό κύριο με μία ευγενική φυσιογνωμία, χαρακτηριστική στους ανθρώπους της Κρήτης που σε υποδέχονται μιλώντας απλά με τα μάτια.

Μας πρότεινε να περιηγηθούμε αρχικά στο χώρο του ελαιοτριβείου και του ελαιώνα και στο τέλος να του θέσουμε τα ερωτήματα μας.

Ο Μιχάλης Μάρακας έχει σπουδάσει στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου επιβεβαίωσε την ιδιαίτερη κλίση του στο μηχανολογικό/τεχνικό κομμάτι της παραγωγής και λιγότερο στη φυτική καλλιέργεια αυτή κάθε αυτή. Εντούτοις η οικογενειακή παράδοση και κληρονομιά τον οδήγησε να ασχοληθεί ενεργά με όλες τις πτυχές της ελαιοκαλλιέργειας από το χωράφι μέχρι το τελικό προϊόν. Ο εξορθολογισμός των κτημάτων, η αραιότερη φύτευση των δέντρων και η προμήθεια μηχανολογικού εξοπλισμού τόσο για το στήσιμο του ελαιοτριβείου όσο και για τη διευκόλυνση στην καλλιέργεια των κτημάτων, επέτρεψαν στη δεκαετία του ’80 τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων ενώ ταυτόχρονα έθεσαν τα θεμέλια για τη μελλοντική ανάπτυξη του προϊόντος.

«Δεν πορεύομαι με βεβαιότητες αλλά με αγάπη και αφοσίωση στο αντικείμενό μου»

Το 2004 ο Μιχάλης Μάρακας αποφασίζει να στραφεί στη βιολογική καλλιέργεια βλέποντας την όλο και αυξανόμενη τάση για προσθήκη χημικών στη συμβατική καλλιέργεια. Η απόφαση κρίθηκε σωστή στο χρόνο αλλά απαιτούσε συνεχή προσπάθεια και εξοικείωση με το νέο τρόπο καλλιέργειας καθώς εκτός της αντικειμενικής δυσκολίας απαιτούσε και εντατικότερη ενασχόληση, ενώ το αποτέλεσμα ήταν αβέβαιο ως προς την επιθυμητή σχέση ποιότητας – τιμής. Σήμερα το προϊόν δεν υφίσταται ιδιαίτερες διακυμάνσεις στην τιμή όπως παλαιότερα χρόνια, ωστόσο η σχέση τιμής-ποιότητας παραμένει ετεροβαρής καθώς ο κόπος και ο ιδρώτας που περικλείει μία φιάλη βιολογικού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου συνήθως δεν αντανακλάται στην τελική του τιμή.

Τα 10.000 ελαιόδεντρα Κορωνέϊκης ποικιλίας και σε μικρότερη έκταση Τσουνάτης που στολίζουν τον ελαιώνα, βρίσκονται σε αναβαθμίδες διατηρώντας έτσι την υγρασία του εδάφους δεδομένου ότι τα δέντρα είναι ξερικά όπως και το κλίμα της περιοχής.  Η βιολογική μέθοδος καλλιέργειας που ακολουθείται φέρει την πιστοποίηση ΒΙΟΕΛΛΑΣ-BIOSUISSE, εφαρμόζοντας τις αυστηρότερες πρακτικές που επεκτείνονται κατά συνέπεια σε όλα τα στάδια καλλιέργειας και παραγωγής μέχρι το τελικό προϊόν. Αξίζει να σταθούμε στο ιδιόκτητο διφασικό ελαιοτριβείο που στεγάζεται στην ίδια έκταση καθώς αποτελεί τον κατ’ εξοχήν χώρο πειραματισμού και μηχανολογικής ευρεσιτεχνίας με μία σειρά ενέργειες που περιλαμβάνουν την ανακύκλωση υπολειμμάτων και τη δημιουργία υποπροϊόντων διασφαλίζοντας έτσι τόσο την ενεργειακή όσο και την καλλιεργητική αυτονομία της συνολικής αλυσίδας παραγωγής. Συγκεκριμένα τα κλαδέματα μαζί με τα απόβλητα του ελαιοτριβείου αναμειγνύονται δημιουργώντας ένα μείγμα το οποίο αφού ζυμωθεί κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού τοποθετείται στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις τον Σεπτέμβριο, αποτελώντας ένα άριστο οργανικό προϊόν για λίπασμα. Παράλληλα γίνεται ανακύκλωση των χρησιμοποιημένων φίλτρων του ελαιοτριβείου τα οποία αποτελούν το ιδανικό προσάναμμα για καύση σε σόμπα ενώ το κουκούτσι το οποίο αφαιρείται στο αρχικό στάδιο της ελαιοποίησης χρησιμοποιείται ως κατ’ εξοχήν καύσιμη ύλη. Ταυτόχρονα το ελαιοτριβείο είναι απαλλαγμένο από οποιοδήποτε πλαστικό εξάρτημα ενώ περιλαμβάνει μηχανήματα χαμηλής ταχύτητας τα οποία κάνουν λιγότερη χρήση ενέργειας συμβάλλοντας έτσι στη μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος στο περιβάλλον.

«Ο ελαιώνας όπως και το ελαιοτριβείο αποτελούν για ‘μένα πεδία αέναου πειραματισμού και γνώσης»

Ο Μιχάλης Μάρακας χαρακτηρίζεται από το πάθος του για το συνεχή εκσυγχρονισμό του ελαιοτριβείου το οποίο μοιράζεται με τον Ευτύχη Ανδρουλάκη (PAMAKO) όπου από κοινού μελετούν και πειραματίζονται με τα διάφορα μηχανήματα ώστε αυτά να αποδώσουν την επιθυμητή ποιότητα με όσο το δυνατό λιγότερη επιβάρυνση στο περιβάλλον, εφευρίσκοντας ταυτόχρονα νέα υποπροϊόντα με πολλαπλές χρήσεις για την καθημερινότητα.

uncode-placeholder